Түрік бітік тілінде sü > сү ««сүңгілі жауынгер, ұзын найзалы жауынгер, толық ауыр қаруланған жаяу және атты әскер» деген мағыналы сөз. Түрік жауынгерлерінде негізінен қанжар, оқ садақ, қылыш, қалқан, сүңгі болды. Темір сауытты әрбір жауынгер өзіне де, ат көлігіне де жарақтанып қолданған. Мұндай ауыр қаруланған атты жауынгерлерге қарсы тұрмақ түгілі, садақпен оқ жаудыртып та жеңу мүмкін емес болатын.