қаз
рус
eng
:
:
[alïp]
алып
1. «Алып, үлкен, ірі»; 2. «қиын, күрделі».
Күлтегiн ғұрыптық кешені және бiтiктасы
7
жазық: қонайын: десе: Түрiк: бүтін (халық): өлермен болғанда: аңсыз: кiсi: сонша: босаңсытар: екен: жырақ болса: жабайы (жаман): жібек: берер: жақын: болса: игi (жақсы): жібек: берер: деп: сонша: босаңсытар: екен: білік: білмес: кісі: ол сап сөзді: алып: жақындап: барып: күллі өңшең кісі: өлдік: